In 1990 werd de Orde van de Oost-Vlaamse Meester-Distillateurs vzw opgericht, een initiatief van de Economische Raad voor Oost-Vlaanderen (EROV) en een aantal jeneverproducenten. Zij bundelt de krachten van 11 Oost-Vlaamse jeneverproducenten en zet zich in voor de erkenning van de verschillende Oost-Vlaamse graanjenevers. Deze erkenning wordt nagestreefd bij de officiële instanties (op Vlaams niveau een feit, op Europees vlak erkend sinds december 2007), maar vooral ook bij het publiek, de consument.

Voor de erkenning bij de consument is het maken van een authentieke en kwaliteitsvolle Oost-Vlaamse graanjenever een eerste basisvereiste.  Hiervoor werd het kwaliteits- en herkomstlabel O’de Flander gecreëerd. Draagt een jenever dit label, dan is de consument er zeker van dat het gaat om een authentieke Oost-Vlaamse graanjenever.

De Orde van de Oost-Vlaamse Meester-Distillateurs wenst zeker niet de verdediging van jeneverproducenten op zich te nemen die ten onrechte de term graanjenever gebruiken, en op die manier de consument misleiden. De Orde is dan ook groot voorstander van een eenduidige en deugdelijke reglementering voor de omschrijving van het begrip graanjenever.

In afwachting van zo'n reglementering is de Orde zelf overgegaan tot normering en werd het initiatief genomen voor controle op de naleving van de criteria opgenomen in de definitie van de O’de Flander graanjenever. De leden van de Orde hebben hun graanjenever die onder het label O'de Flander valt, laten testen op de samenstelling van de gebruikte alcohol.
Deze tests werden uitgevoerd door een onafhankelijk laboratorium in Frankrijk dat gespecialiseerd is in de analyse van de botanische herkomst van alcohol (methode gebaseerd op de specifieke natuurlijke isotopenfractionering en nucleaire magnetische resonantie).  De uitslag van de tests geeft aan dat alle geteste jenevers uitsluitend op basis van graanalcohol vervaardigd zijn.

In tweede instantie zet de Orde zich in voor de verdere vergroting van de naambekendheid van de O’de Flander graanjenevers : onbekend maakt immers onbemind. De leden van de Orde zijn er nochtans van overtuigd dat hun product een eigen plaats verdient tussen de andere kwaliteitsvolle gedistilleerde dranken.

Ten derde willen de leden de rijke (Oost-Vlaamse) jenevertraditie opnieuw bekend maken. Onze ‘nationale geestrijke drank’ heeft een heel aparte geschiedenis geschreven. Een geschiedenis die heel nauw verweven is met deze van een volk. En het is goed dat een volk haar tradities koestert.
Het jeneverstoken in Oost-Vlaanderen heeft een aparte en rijke traditie.
In de 16de eeuw was het stoken van brandewijn reeds gekend.  Later werd ook uit granen alcohol gewonnen.  In tijden van overvloedige graanoogsten werden de graanoverschotten aangewend voor het distilleren van graanalcohol.  Hierdoor werd vermeden dat de graanprijzen en de inkomens van de landbouwers te sterk zouden dalen door overaanbod. Niettegenstaande de arme grond in bepaalde streken, slaagde men er in Vlaanderen toch in hoge rendementen te bekomen in de landbouw. Bij het verwerken van graan tot alcohol komt tijdens het stookproces een spoeling vrij.  Deze spoeling is rijk aan vitaminen en eiwitten en werd als veevoeder aangewend.  De hieruit voortvloeiende succesvolle veeteelt voorzag op zijn beurt de arme bodems van ruime bemesting, wat een nieuwe rijke graanoogst mogelijk maakte. Zo was de kringloop gesloten.

Weinigen weten dat omstreeks 1883 een kwart van de industriële stokerijen en twee derden van de landbouwstokerijen in Oost-Vlaanderen gevestigd waren. Terecht kan dus gezegd worden dat Oost-Vlaanderen toen het centrum van het jenevergebeuren was. Diverse gebeurtenissen (Wet Vandervelde, opeising koperen distilleerkolommen in W.O.I, economische depressie en W.O.II, accijnsverhogingen) hebben deze jenevertraditie in de vergeethoek gedrukt. Nu zijn er nog een 15-tal producenten van jenevers in de provincie actief.

Sinds een aantal jaren is er - terecht - een herlevende belangstelling voor de streekproducten. De Orde van de Oost-Vlaamse Meester-Distillateurs zal zich ook in de toekomst blijven inspannen voor de erkenning van een bijzonder streekproduct: de Oost-Vlaamse graanjenever.